Tataristan’a giden eğitim gönüllüsü Kâmil Bey hatıralarını anlatırken diyor ki:
1995 senesi, bütün öğretmen ve belletmen arkadaşlarımızın çevreyi tanımaları için geziler tertip edip insanlarla, tanışıp görüşmelerini istedik. Tataristan’ın ikinci büyük şehri olan Çallı’daki okulumuzdan bir öğretmenle bir belletmen arkadaş da kuzeydeki Udmurd Cumhuriyeti’nin başşehri olan İjevski’ye gideceklerdi.
Önden giden cefâkar atlılardan bazıları bir daha geri dönemediler. Arnavutluk’a giden eğitim gönüllüsü adanmış ruhlardan Celal, Kadri ve Murat Beyler de bunlardan…
Harun Tokak arkadaşımızın, “Önden Giden Atlılar-3 IŞIK SÜVARİLERİ” isimli kitabı, birçok güzel hatırayı içinde topluyor. Bazılarını aktarmaya çalışacağım:
Büyük çoğunluğu Makedon Ortadoks olan ve tahminen yüzde 40 civarı Müslüman nüfustan meydana gelen Makedonya ile ülkemiz arasındaki münasebetler iyi seviyede…
Yüzlerce bayrak. Türk, Amerikan ve Teksas bayrakları..
3 bin kişilik bir salon. Dörtte üçü dolu. Büyük kısmı çocuklardan oluşuyor. Yüzlerce bayrak. Türk, Amerikan ve Teksas bayrakları…
Japonya’ya ilk giden eğitim gönüllülerimiz bir okul açabilmek için durmadan çırpınıyor, üst seviye insanlarla tanışıp görüşebilmek için de gayret gösteriyorlar… Onları uzaktan seyreden, ülkenin köklü ve asil ailelerinin bir mensubu da onlarla tanışmak istiyor.
Tasmanya, bir milyona yakın nüfusa sahip Güney Kutbu’na yakın bir yer. Başşehri Hobart… Büyük şehirlerinden birisi Launceston…
Eğitim gönüllülerinden birkaç öğretmen Melburne üzerinden Tasmanya’ya gidiyorlar.
